دلیل شدت گرفتن رکود بازار مسکن بعد از لغو تحریم ها

دلیل شدت گرفتن رکود بازار مسکن بعد از لغو تحریم ها

به گزارش مشاورن بمان، پایگاه خبری یاد شده روز دوشنبه نوشت : ادامه بحران مسکن در ایران به ضرر وزیان بسیاری از خانواده هایی است که رویایشان خانه دار شدن است، در حالی که نیرو خرید آنها به دلیل زیادی اجاره بها، مرتب در حال کم شدن است. 
خانواده های ایرانی سخت تلاش می کنند که در نتیجه صاحب جایی شوند که بتوانند آن را منزل بنامند بببدون در نظر گرفتن  از اینکه یک آپارتمان کوچک و ساده در تهران باشد یا منزلی ساخته شده از گل و سنگ در یک روستا.
در سالهای آینده، اقتصاد ناپایدار مایه تشدید تقاضای مسکن می شد، زیرا املاک و مستغلات، مناسب ترین گزینه سرمایه گذاری بود. 
این مساله باعث شده بود مسکن یکی از موثر ترین بخش های اقتصادی ایران شود.
در سال 2012 معادل 20 درصد تولید ناخالص درونی ایران ناشی از دسته مسکن بود وهشت درصد فرآوری ناخالص داخلی مملکت در این تقسیم هزینه می شد.
این مورد،نشان پایدار بودن رشد بخش مسکن است. در طول دهه های 1990 و 2000، بیشتر ساله ها، سهم سرمایه گذاری در بخش مسکن از فرآوری ناخالص درونی حدود پنج درصد نوسان داشته است.
همزمان با گرانی قیمت های نفت در دهه 2000 میلادی، دسته مسکن به طور غیرقابل باوری گسترش پیدا کرد و به دلیل افزایش درآمدهای نفتی، معاملات به خصوص در تهران رونق یافت. 
اما بعداز، بحران اقتصادی برآمده ازکمی قیمت های نفت و تحریم های بین المللی  ایران  با کشورهای دیگراین وضع را تغییر داد. افزایش تورم وکمی نیرو خرید مردم کاملا اوضاع را خراب تر کرد. 
بخش مسکن یک مثال کلاسیک از سرمایه گذاری بیش از حدواندازه در ساختمان سازی است که در مدت اختصار سبب فراتر رفتن عرضه از درخواست می شود، تقاضایی که افزایش تورم وکمی توان خرید آن را تفریق نیز داده است. 
در سال 2011 تعداد پروانه ساخت های صادره کمتر شد. این کاهش در آغازمورد توجه نبود به طوری که در سال 2012 تنها 2.4 درصد نسبت به ساله قبل از آن کاهش یافت.
 در سال 2014، تعداد پروانه ساخت های صادره 32.1 درصد در مقایسه با ساله 2013 کاهش یافت.
پس از افزایش صادرات نفت به علت برداشتن تحریم ها، موعد آن بود که رونق به بازار مسکن بازمی گردد. 
با کاهش قیمت مسکن، شمار معاملات نیز کاهش یافت،چون بسیاری از صاحبان مسکن از اینکه ملک خویش را ارزان تر بفروشند امتناع می کردند.
در این معادله، باید به این موضوع اهمیت داد که مسکن سهم قابل ملاحظه ای از مخارج شهرنشینان را تشکیل می دهد. بنا به محاسبات بانک مرکزی ایران، به طور معمولی خانوارهای شهری تقریبا یک سوم بودجه خود را صرف مسکن دربرگیرنده کرایه بها و هزینه آب و برق و گاز می کنند. 
برخی محققان بر این اعتقادند که، خرج های مربوط با مسکن، بیش از نصف میانگین هزینه های سالانه خانوارها را تشکیل می دهد. 
و در سال های آینده، هزینه های مسکن نیز متناسب با افزایش دیگر هزینه ها، افزایش یافته است. 
ارقام بانک مرکزی ایران نشانه گر این است که سهم مسکن از سبد مصرفی خانوارها در ساله 2005 معادل 26.9 درصد بوده است، در حالی که 10 سال آینده، این رقم به 35 درصد افزایش یافته است.
رکود بخش مسکن با کمی نیرو خرید خانوارهای ایرانی همراه شد و با افزایش تقاضا برای مسکن کرایه ای پیدا کرد، تجربه ای که در آمریکا نیز پس از چالش وام بدون پشتوانه خرید مسکن رخ داد. 
در حقیقت در سال 2016، یک سوم (33 درصد) ایرانی ها در خانه های کرایه ای سکونت می کردند در حالی که در ساله 2011 معادل 26.6 درصد آنها کرایه نشین بودند.
بر اساس برآورد به عمل آمده ، صنایع و معادن ایران، اجاره بها 70 درصد مخارج خانوارهای ایرانی را است.
با وجودتقاضای زیاد مسکن کرایه ای، شمار منزل های خالی در ایران نیز افزایش پیدا کرد.
مرکز آمارگیری در ایران سال قبل اعلام کرد، از هر 10 خانه در کل سطح کشور، یک خانه خالی است و شمار واحدهای مسکونی خالی بیشتر از 2.5 میلیون واحد می رسد که 55 درصد بیش از سال 2011 است.
یکی از دلایل افزایش توجه واحدهای مسکونی خالی در کشورایران بخصوص تهران که کمتر مورد توجه قرار گرفته این است که همزمان با کمی تقاضای مسکن، عرضه آن 17 درصد زیاد شد.
در تهران که همواره افراد زیادی در آن به دنبال منزل می گردند، 13 درصد واحدهای مسکونی تهران در دسترس خالی هستند.
اما دلیل اصلی این پدیده این است که صاحبخانه ها از فروش واحدهای مسکونی خویش به قیمیت کمتر از بها مورد انتظارشان امتناع می کنند. 
منتقدان دولت حجت الاسلام دکترحسن روحانی، سیاست های پولی دولت بویژه در بازار اوراق قرضه را عامل رکود بخش مسکن می دانند. آنها می گویند، ساخت مسکن می تواند اشتغال یابی کند و به کاهش بحران بیکاری در کشور کمک کند.
درست است که دولت دکتر حسن روحانی نقش بازار اوراق قرضه به عنوان ابزاری برای تامین مالی پروژه های دولتی را پررنگ تر کرد اما، سیاست های پولی در نظر گرفته وی نقش مهمی در کمبود تورم داشت.

دیــدگــاه خود را بنویسید

لطفاً نظر خود را در مورد مطلب فوق بنویسید.