توجه فروشندگان بازار مسکن بر روی منازل لوکس

توجه فروشندگان بازار مسکن بر روی منازل لوکس

معاونت مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی مهم‌ترین دلایل عدم موفقیت برنامه‌ها در حل مسائل بنیادین بخش مسکن را تشریح کردند.

اجرای بعضی سیاست‌های اشتباه در گذشته، هم‌ جهت نبودن و گاهی  تناقض در برنامه‌های مختلف اجرا شده در دسته مسکن و عدم ایجاد و گسترش ابزارها و نهادهای موردنیاز تقسیم مسکن ودر کل مهم‌ترین فقدان وفاق ملی درخصوص روش حل مشکلات در دسته مسکن مهم‌ترین دلایلی است که طی دوره‌های پیش تاکنون باعث بروز عدم موفقیت در اجرای برنامه‌ها و سیاست‌های بخش مسکن شده است.

در این گزارش با تاکید بر اینکه: در این میان، افزایش انگیزه‌های سوداگرانه در بخش مسکن هرچند باعث زیادشدن ساخت و ساز شد اما با در نظر گرفتن اینکه عموما با نیازهای بازار و گروه‌های کم‌درآمد و با درآمد طبقه های متوسط یکسانی نداشت سبب شد افزایش قیمت مسکن، افزایش تعداد خانه‌های‌خالی، افزایش مساحت واحدهای‌ مسکونی تازه تاسیس و کاهش نرخ مالکیت و افزایش اجاره‌نشینی شد.

همچنین آمارها نشان دهنده آن است که دسته مسکن و ساختمان در سال ۱۳۸۶ با شکست ساختاری (جهش) در متغیرهای سرمایه‌گذاری و ارزش افزوده مواجه و به ترتیب حائز نرخ رشد۴۰ و۵۰ درصدی بود و این روند تا سال۱۳۹۲ بنا به دلایلی همچون ورود دولت به بخش مسکن در قالب طرح مسکن مهر، ورود بسیاری از موسسات و نهادهای مالی و غیرمالی به تقسیم مسکن به انگیزه عدم فضای مناسب کسب و کار و افت مالی (تعیین دستوری نرخ بهره) و در ضمن وقوع بیماری هلندی در دوره فراوانی نفتی، ادامه یافته است.

بررسی میزان صدور پروانه‌های ‌ساختمانی در شهر تهران نشاندهنده این است که در شهر تهران طی سال‌های ۱۳۸۶ الی ۱۳۹۴ برای حدود یک سوم واحد مسکونی دستور ساختمانی صادر شده است. هر چند دسته ای از این واحدها جایگزین واحدهای تخریبی شده‌اند اما طی این دوره (حتی با کسر واحدهای ویرانی شده)، برابر ۲۵ درصد از کل واحدهای موجود در شهر تهران، فرمان ساختمانی صادر شده است.

ساخت و سازهای فوق‌ در حالی روی داده است که در همین دوره مطابق با آمارهای موجود نرخ رشد جمعیت در شهر تهران به کمترین میزان دریافتی و نرخ رشد شمار خانوار نیز بسیار کمتر از نرخ رشد موجودی واحدهای مسکونی بوده است. مجموع این عوامل منجر به کمبود شاخص تراکم خانوار در واحد مسکونی (با بشمارآوردن خانه‌های‌ خالی) به عدد 84/ 0 در اواخر سال ۱۳۹۴ شده است. (به عبارت دیگر در این سال در شهر تهران به ازای حدود هر ۱۰۰ خانوار ساکن، ۱۱۹ واحد مسکونی موجود بوده است.)

فعالیت‌های سوداگرانه در دسته مسکن عموما روی واحدهای با مساحت بالا و لوکس بوده است. رسیدگی روند میانگین واحدهای مسکونی جدیدالاحداث در کشور حاکی از آن است که، این میانگین بعد از طی یک روند نزولی، از سال ۱۳۸۵ سیر صعودی به خود گرفته و از ۱۲۴ متر مربع در این ساله به ۱۴۴ متر مربع در سال 94 دریافتی است. این در حالی‌ است که بخش قابل‌توجهی از خانوارها توان خرید واحدهای مسکونی با مساحت بالا را ندارند و مطابق آمارها نزدیک ۴۰ درصد از تقاضای بازار در شهر تهران روی واحدهای مسکونی با مساحت کمتر از ۷۰ متر چهارگوش بوده است.

دیــدگــاه خود را بنویسید

لطفاً نظر خود را در مورد مطلب فوق بنویسید.