دولت چرا فکری برای بازار مسکن نمی کند؟

دولت چرا فکری برای بازار مسکن نمی کند؟

ضمن مرور برخی واقعیت‌های تلخ بازار مسکن و قیمت‌های نجومی آن گفته شد یکی از اشخاص در این خصوص گفتند: رفته بودم از خودپردازی پول بگیرم فردی گفت با هیجان گفت امروز سود زیادی کردم. گفتم چی شده گفت در منطقه غرب تهران در شهرک ژاندارمری یک آپارتمان خریده بودم به قیمت 600 میلیون تومان، وقتی که روز امضای قرارداد به دفتر‌خانه رفتم، یکی آن را با 120 میلیون تومان افزایش از من خریدند. من هم از فرصت استفاد کر دم و فروختم.
با استاد جوانی که تازه در یکی از دانشگاه‌های دولتی مشغول به کار شده بود مشغول به صحبت شدم می‌گفت من آپارتمانی در میانه شهر از انقلاب به پائین با 50 میلیون تومان پیش و مبلغی نقد اجاره کرده‌ بودم . امسال نمی توانم به اندازه این مبلغ جایی را پیدا کنم. من نمی‌دانم چه کنم با این تورم دیگر جایی پیدا نمی‌کنم. گفتم معمولا دانشگاه‌ها به استادان وام می‌دهند گفت بله ولی حدود صد میلیون تومان، با آن چه می‌شود کرد و بازپرداختش!
در خصوص مصاحبه با مردم به این نتیجه رسیدم که دولت چرا فکری نمی‌کند آیا می‌خواهد همانند بازار ارز کار به بحران بکشد و آنگاه وارد شود!
دیدیم که در بازار ارز هم زمانی دولت وارد شد که هم خود دولت و هم بسیاری دیگر می‌گفتند که خیلی زودتر از اینها باید اقدام می‌شد. رشد 30 درصدی در زمین و مسکن و بلکه بیشتر، سر به کجا می‌زند. دولت و حتی اتحادیه‌ها چه اطلاعاتی دارند و چه ارزیابی برای آینده خواهند کرد. 
مشکل اصلی اقتصاد خانوار در کشور ما در این است که بخش اعظمی از سبد خانوار را هزینه مسکن تشکیل می‌دهد و هر چند شما به حقوق کم‌درآمد‌ها اضافه کنید با این تورم و به ویژه در بخش مسکن هیچ دردی را که دوا نمی‌کند بماند بلکه دردهای زیادتری را تولید می‌کند. انبو‌ه‌سازان و یا لوکس‌سازان و حتی تا اندازه‌ای مسکن مهر هم تا‌کنون دردی را از مردم محروم حل نشده است.
نداشتن برنامه جامع برای مسکن و نبود الگوی مناسب و ارزان در این زمینه و فکر نکردن به خانه‌های کوچک با حد‌اقل امکانات در کنار خانه‌های اجتماعی از مسائلی است که هنوز کمتر به فکر آن افتاده‌ایم.